PRAWO PODATKOWE

I.
Interpretacje podatkowe indywidualne i ogólne

Wydawane od 1 lipca 2007 r. interpretacje podatkowe dzielą się na ogólne i indywidualne.Wydaje je Minister Finansów z tym, że bezpośrednio przez Ministra wydawane są tylko interpretacje ogólne. Interpretacje indywidualne wydaje czterech dyrektorów izb skarbowych posiadających upoważnienie Ministra Finansów i działających w jego imieniu.
Interpretacje ogólne wydawane są w urzędu lub na wniosek, a ich rolą jest ujednolicenie stosowania prawa podatkowego, a nie rozstrzyganie indywidualnych zagadnień interpretacyjnych określonych osób co do przepisów prawa podatkowego. Poprzez interpretacje ogólne Minister ma możliwość dokonywania takiej wykładni przepisów, która w praktyce będzie stosowana przez naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych. Minister Finansów jest obowiązany przy ich wydawaniu uwzględniać orzecznictwo sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego i Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. We wniosku o wydanie interpretacji ogólnej trzeba wykazać niejednolitość stosowania prawa podatkowego w takich samych stanach faktycznych i prawnych. Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
Interpretacje indywidualne są wydawane z kolei tylko na wniosek, który może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Od 1 lipca 2007 r. do złożenia wniosku o interpretację indywidualną ma prawo każda „osoba zainteresowana”, przez co należy rozumieć podmiot, który potrafi wykazać związek między opisanym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym, a swoimi rozliczeniami podatkowymi.Składający wniosek o wydanie tego rodzaju interpretacji obowiązany jest wyczerpująco przedstawić zaistniały stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe oraz przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.Organ podatkowy może odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie, z kolei jeśli podmiot wydający interpretację nie zgadza się ze stanowiskiem wnioskodawcy, wydaje własną interpretację, która może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego. Organ nie wydaje interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Interpretacja indywidualna nie ma charakteru wiążącego organy podatkowe. Jednakże podmiot, który otrzymał taką interpretację, jest chroniony, gdyż zastosowanie się do interpretacji indywidualnej lub ogólnej nie może mu szkodzić.
Na mocy przepisów obowiązujących do 30 czerwca 2015 r. do wydawania interpretacji indywidualnych upoważnieni byli Dyrektorzy Izb Skarbowych w Bydgoszczy, Katowicach, Łodzi, Poznaniu i w Warszawie, których właściwość opierała się o kryterium miejsca zamieszkania lub siedziby wnioskodawcy. Natomiast od 1 lipca 2015 r. właściwymi do wydawania interpretacji indywidualnych nadal są Dyrektorzy ww. pięciu Izb, lecz o ich właściwości nie decyduje jednak jedynie miejsce zamieszkania lub siedziba wnioskodawcy, ale również rodzaj podatku, którego dotyczy wniosek. I tak w zakresie VAT i PIT właściwi są Dyrektorzy Izb Skarbowych w Bydgoszczy, Katowicach, Łodzi, Poznaniu i w Warszawie, a w zakresie CIT – Dyrektorzy Izb Skarbowych w Bydgoszczy, Katowicach, Poznaniu i w Warszawie. W zakresie tych podatków każdemu z organów przypisano określone województwa.W zakresie natomiast podatku akcyzowego, podatku od spadków i darowizn, podatku od czynności cywilnoprawnych czy podatku od gier właściwi są jedynie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie i Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach.

W przypadku składania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zalecamy upewnienie się, który organ jest właściwy do rozpoznania wniosku prawnicy z Kancelarii Prawnych Stachniałek udzielą Państwu wsparcia w tym zakresie oraz odpowiedzą także na inne pytania z zakresu doradztwa podatkowego.

II.
Odwołanie od decyzji podatkowej

Podatnik, niezadowolony z decyzji wydanej przez urząd skarbowy, może się od niej odwołać do izby skarbowej. Odwołanie, aby mogło zostać rozpatrzone, musi spełniać określone wymogi formalne. Powinno zawierać następujące elementy: określenie podatnika, od którego pochodzi podanie, jego adres, podpis, zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji, określenie istoty i zakresu żądania, przywołanie dowodów.
W odwołaniu podatnik musi sprecyzować, w jaki sposób urząd skarbowy naruszył prawo, wydając decyzję. Można wskazać tutaj na uchybienia prawa materialnego, jak i nieprzestrzeganie przepisów proceduralnych. Na poparcie swoich twierdzeń trzeba wskazać dowody lub powołać się na te zebrane już przez urząd skarbowy.W odwołaniu, po sformułowanych zarzutach, należy określić, czego oczekuje się od izby skarbowej. Można przy tym domagać się uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji – w całości bądź w części. Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, wnoszący je wzywany jest do usunięcia w terminie 7 dni braków.
Termin do złożenia odwołania wynosi 14 dni i liczy się od dnia następnego po dniu, w którym decyzja wydana przez urząd skarbowy została doręczona podatnikowi, a jeżeli podatnik ustanowił pełnomocnika, decyzję musi otrzymać pełnomocnik. Uchybienie terminowi kończy się w zasadzie utratą możliwości uchylenia lub zmiany przez izbę skarbową niekorzystnego rozstrzygnięcia. Jedynym sposobem, aby do tego nie dopuścić, jest przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem urzędu skarbowego, który wydał kwestionowaną decyzję. Można je wysłaćpocztą lub złożyć w siedzibie organu.
Urząd skarbowy, do którego wpłynie odwołanie, musi ustosunkować się do zawartych w nim zarzutów w terminie 14 dni. Jeżeli stwierdzi, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, wydaje nową decyzję, którą uchyla lub zmienia zaskarżone rozstrzygnięcie. W przeciwnym razie sprawa kierowana jest do izby skarbowej, wraz z aktami sprawy, odwołaniem jak i pisemną odpowiedzią odpowiedź na zarzuty stawiane przez podatnika.
Odwołanie wysłane bezpośrednio do izby skarbowej, z pominięciem właściwego urzędu skarbowego, zostanie rozpatrzone, o ile podatnik złoży je w ciągu 14 dni od doręczenia mu kwestionowanej decyzji urzędu skarbowego.
Prawnicy Kancelarii Prawnych Stachniałek służą pomocą przy sporządzeniu odwołania od decyzji podatkowej.

 

www.kancelariestachnialek.pl