Kancelaria Prawna Stachniałek świadczy pomoc prawną w zakresie prawa rodzinnego i opiekuńczego. Radcowie Prawni Kancelarii Prawnych Stachniałek się w reprezentacji procesowej w sprawach o rozwód i separację, podział majątku wspólnego, dochodzeniu alimentów, w sprawach związanych z wykonywaniem władzy rodzicielskiej /pozbawienie, ograniczenie władzy rodzicielskiej/, ustalenia kontaktów z dziećmi, ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej itp.

I. Rozwód

Podjęcie decyzji o rozwodzie jest trudne, dlatego warto być pewnym podejmowanych kroków i ich konsekwencji prawnych oraz odpowiednio przygotować się na ten trudny proces. To, jakie działania powinniśmy podjąć zależy od wielu czynników m.in. tego czy posiadamy dzieci oraz jego rozstania oczekujemy.

Rozwiązanie małżeństwa przez rozwód stanowi odstępstwo od zasady trwałości związku małżeńskiego. Kodeks rodzinny i opiekuńczy w art. 56 formułuje przesłanki orzeczenia rozwodu tj. zupełny i trwały rozkład pożycia. Zupełność rozkładu pożycia małżeńskiego oznacza ustanie pomiędzy małżonkami wszelkich więzi jakie powinny charakteryzować normalnie funkcjonujące małżeństwo. Oznacza to zerwanie więzi w wymiarze fizycznym, psychicznym i majątkowym. Trwałość rozkładu oznacza jego nieodwracalność, a co za tym idzie brak nadziei na odbudowanie więzi łączącej małżonków. Sąd może orzec wyrok rozwodowy w przypadku trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego stron Jednakże mimo ustalenia przez sąd zupełnego i trwałego rozkładu pożycia, orzeczenie rozwodu nie będzie możliwe jeżeli:

– wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków, albo
– jeżeli jego orzeczenie byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego,
– jeżeli rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Sąd będzie prowadził postępowanie dowodowe w celu ustalenia winy jednej lub obydwu stron w spowodowaniu rozkładu pożycia małżeńskiego. Na zgodne żądanie małżonków sąd zaniechania orzekania o winie. Orzeczenie przez sąd czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia pozostaje nie bez znaczenia dla możliwości dochodzenia przez jednego z rozwiedzionych małżonków od drugiego rozwiedzionego małżonka alimentów.

W wyroku rozwodowym sąd rozstrzyga także o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga rodziców, o kontaktach z dzieckiem oraz alimentach na dziecko. Sąd może uwzględnić także porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka.

W celu zainicjowania postępowania sądowego jeden z małżonków powinien wnieść pozew do Sądu Okręgowego właściwego dla wspólnego miejsca zamieszkania bądź wspólnego miejsca pobytu małżonków lub jednego z nich i dokonać opłaty sądowej w wysokości 600 zł.

W Kancelarii Prawnych Stachniałek – radca prawny Iława – dowiecie się Państwo m.in. jakie czynniki wpływają na wysokość zasądzonych alimentów, jak sporządzić porozumienie dot. wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów czy też jak w odpowiedni sposób w zależności od oczekiwań i okoliczności napisać pozew rozwodowy. Dobrze sporządzony i prawidłowo uzasadniony pozew rozwodowy może doprowadzić do orzeczenia przez sąd rozwodu już na pierwszym posiedzeniu.

II. Separacja

Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, na żądanie każdego z małżonków sąd może orzec separację. Z założenia separacja jest czasowym i alternatywnym rozwiązaniem pozwalającym uniknąć rozwodu stron. Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec separację na podstawie zgodnego żądania obojga małżonków. Separacja w znacznym stopniu przypomina rozwód, jednakże nie kończy małżeństwa stron, a jedynie czasowo zawiesza istniejące małżeństwo. W każdej chwili na żądanie jednego z małżonków sąd może znieść separację i przywrócić zawieszone małżeństwo. Sprawa, podobnie jak w przypadku rozwodu, toczy się przed Sądem Okręgowym właściwym dla wspólnego miejsca zamieszkania bądź wspólnego miejsca pobytu lub jednego z nich.
Zapraszamy do kontaktu z Kancelarią – radca prawny Iława, wyjaśnimy dokładnie wszelkie wątpliwości.

III. Alimenty

Obowiązek alimentacyjny, czyli obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania obciąża krewnych w linii prostej (rodziców, dziadków, dzieci) oraz rodzeństwo.

Przesłankami powstania obowiązku alimentacyjnego są:

1) istnienie pomiędzy uprawnionym a zobowiązanym więzi rodzinnoprawnej lub innej relacji, z którą przepisy k.r.o. wiążą istnienie tych obowiązków
2) niemożność samodzielnego zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb przez osobę uprawnioną do świadczeń alimentacyjnych
3) posiadanie przez osobę zobowiązaną dostatecznych możliwości majątkowych i/lub zarobkowych pozwalających zaspokoić potrzeby uprawnionego

Zakres obowiązku alimentacyjnego obejmuje każdorazowo zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb życiowych uprawnionego. Potrzeby dziecka natomiast mogą zależeć od wieku, stanu zdrowia dziecka czy środowiska w którym się wychowuje. Jego realne potrzeby przy ustalaniu kwoty alimentów, są ustalane w nawiązaniu do średniego poziomu życia w Polsce. Zaspokojenie tych potrzeb następuje każdorazowo w granicach możliwości majątkowych i zarobkowych osoby zobowiązanej.
Uprawniony i zobowiązany do alimentacji mogą ustalić zarówno rodzaj i zakres świadczenia w umowie zawartej, w ugodzie zawartej przed mediatorem, a także w toku posiedzenia pojednawczego
Niestety najczęściej dochodzi do ustalenia alimentów w trybie procesowym przed sądem.
Spory sądowe o alimenty prowadzone są w postępowaniu procesowym. W sprawach o alimenty właściwy jest zarówno sąd rejonowy miejsca zamieszkania pozwanego, jak i sąd rejonowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania. Z powództwem o alimenty może wystąpić osoba uprawniona do alimentacji lub w jej imieniu przedstawiciel ustawowy (np. rodzic) lub pełnomocnik.
Sprawami alimentacyjnymi są też spory o podwyższenie, obniżenie lub uchylenie obowiązku alimentacyjnego.

Doświadczenie w prowadzeniu spraw alimentacyjnych pokazuje, że bardzo istotne w tego typu sprawach jest umiejętne sporządzenie pozwu. W uzasadnieniu należy przedstawić potrzeby małoletniego dziecka i poprzeć je odpowiednimi dowodami. Wskazać należy, iż jeżeli dojdzie już do sądowego zasądzenia alimentów w określonej wysokości, to potem ewentualne ich podwyższenie czy obniżenie będzie możliwe jedynie w przypadku wystąpienia istotnej zmiany w potrzebach małoletniego lub możliwościach majątkowych i/lub zarobkowych zobowiązanego do świadczeń alimentacyjnych.

IV. Obniżenie alimentów

Jeżeli w ocenie osoby, która jest już zobowiązana do świadczeń alimentacyjnych, kwota zasądzona na rzecz np. uprawnionego małoletniego dziecka, z różnych przyczyn stanie się kwotą zbyt wysoką, może wówczas wnieść pozew o obniżenie wysokości alimentów.
Obniżenie alimentów, będzie możliwe w przypadku wystąpienia następujących przesłanek:
– zmniejszenie możliwości majątkowych zobowiązanego do świadczeń alimentacyjnych i/lub,
– zmniejszenie jego możliwości zarobkowych, lub
– zmniejszenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego.
Zmiany, o których mowa wyżej muszą mieć charakter istotny i trwały, aby mogły doprowadzić do obniżenia zasądzonej kwoty alimentów oraz muszą zostać poparte odpowiednimi argumentami i dowodami wskazanymi w uzasadnieniu pozwu.

V. Podwyższenie alimentów

Jeżeli w ocenie osoby, która jest uprawniona do świadczeń alimentacyjnych, kwota zasądzona na rzecz np. uprawnionego małoletniego dziecka, z różnych przyczyn stanie się kwotą zbyt niską, może wówczas wnieść pozew o podwyższenie wysokości alimentów.
Podwyższenie alimentów, będzie możliwe w przypadku wystąpienia następujących przesłanek:
– zwiększenie możliwości majątkowych zobowiązanego do świadczeń alimentacyjnych i/lub,
– zwiększenie jego możliwości zarobkowych, lub
– zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego.
Zmiany, o których mowa wyżej muszą mieć charakter istotny i trwały, aby mogły doprowadzić do podwyższenia zasądzonej kwoty alimentów. Przy składaniu pozwu o podwyższenie alimentów należy wskazać zaistnienie w/w przesłanek i podeprzeć je odpowiednimi dowodami.

VI. Wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego

Wskazać należy, że obowiązek alimentacyjny nie jest ograniczony żadnym terminem, a w szczególności terminem uzyskania pełnoletniości uprawnionego. Ogranicza go jedynie zmiana stosunków, która może doprowadzić do jego wygaśnięcia. Przez zmianę stosunków należy rozumieć wszelkie zmiany w sferze ekonomicznej stron powodujące zmianę (zwiększenie, ale i zmniejszenie) zakresu usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub też zmianę (zwiększenie, ale i zmniejszenie) zakresu możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego.
Odpadnięcie chociażby jednej z przesłanek uzasadniających obowiązek alimentacyjny, obojętnie po której ze stron, otwiera możliwość wystąpienia z pozwem o wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego.
Pozew należy wytoczyć przed sądem rejonowym, wydziałem rodzinnym i opiekuńczym. Sądem właściwym miejscowo jest sąd miejsca zamieszkania pozwanego. Opłata od pozwu jest stosunkowa i stanowi 5% wartości przedmiotu sporu.

VII. Podział majątku wspólnego

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Dokonanie podziału majątku, sądowego jak i umownego, staje się możliwe dopiero z chwilą ustania wspólności ustawowej, która następuje nie li tylko z chwilą ustania małżeństwa.
W trakcie trwania małżeństwa wspólność majątkowa pomiędzy małżonkami może ustać z następujących przyczyn:
– małżonkowie zawrą umowę o rozdzielność majątkową (tzw. intercyza),
– sąd dokona ustanowienia rozdzielności majątkowej,
– jedno z małżonków zostanie ubezwłasnowolnione,
– w stosunku do jednego z małżonków zostanie ogłoszona upadłość,
– sąd orzeknie separację małżonków.

Z kolei gdy ustaje małżeństwo, to zawsze następuje ustanie wspólności majątkowej. Dotyczy to takich sytuacji jak rozwód (decyduje tu chwila uprawomocnienia się wyroku rozwodowego), śmierć małżonka lub uprawomocnienie się wyroku unieważniającego małżeństwo.

Podział majątku wspólnego może zostać przeprowadzony w drodze umowy, za pośrednictwem sądu w postępowaniu nieprocesowym czy w drodze zawezwania do próby ugodowej o czym szerzej www.ougodzie.pl

Zasadą jest, iż po ustaniu wspólności majątkowej udziały małżonków w majątku wspólnym są równe, czyli otrzymują oni po połowie.
Niezależnie jednak od powyższej kodeksowej zasady czy zapisów w umowie, małżonkowie mogą zwrócić się do Sądu z żądaniem ustalenia nierównych udziałów, czyli takich, które uwzględniałyby stopień przyczynienia się każdej ze stron do powstania majątku dorobkowego. Sąd bierze tu też pod uwagę nakład osobistej pracy przy wychowywaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.
Takie żądanie, odpowiednio uzasadnione i poparte dowodami, należy zawrzeć we wniosku o podział majątku wspólnego. We wniosku można zawrzeć także żądanie zwrotu nakładów i świadczeń z majątku wspólnego na rzecz majątku osobistego i odwrotnie.
Wyżej wymieniony wniosek należy wnieść do Sądu Rejonowego, właściwego ze względu na miejsce położenia przedmiotów tworzących dany majątek.
Od wniosku o podział majątku wspólnego pobiera się opłatę stałą w kwocie 1.000 złotych. Jeżeli wniosek będzie zawierał zgodny podział majątku wówczas pobiera się opłatę stałą w kwocie 300 złotych.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości jesteśmy do Państwa dyspozycji.

VIII. Kontakty z dzieckiem

Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Przysługuje ono niezależnie od tego czy rodzice dziecka byli, czy są w związku małżeńskim oraz od tego czy zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej.

Problem kontaktów rodzica z dzieckiem pojawia się w zdecydowanej większości przypadku w sytuacji gdy związek rodziców się rozpada. Wówczas to rodzice, kierując się wyłącznie dobrem dziecka, powinni określić wspólnie sposób utrzymywania kontaktów przez tego z rodziców, u którego ono stale nie zamieszkuje.

Czasami jednak jest to niemożliwe, gdyż między rodzicami nie może dojść porozumienia. Wówczas, jeśli jeden z rodziców utrudnia kontakty z dzieckiem, drugi rodzić może wystąpić o sądowe uregulowanie kontaktów z dzieckiem. W tym celu należy złożyć w miejscu zamieszkania dziecka (sąd rejonowy, wydział rodzinny i nieletnich) wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem. We wniosku trzeba szczegółowo opisać, jak chcielibyśmy, aby te kontakty wyglądały – kiedy i gdzie, czy chcemy odwiedzać dziecko w jego miejscu zamieszkania, czy będziemy je zabierać do siebie.

Na marginesie wskazać należy, iż do uregulowania kontaktów z dzieckiem dochodzi podczas każdej sprawy rozwodowej. Jeżeli rodzice nie są w stanie wypracować zgodnego porozumienia w kwestii kontaktów z dzieckiem, to sąd ma obowiązek rozstrzygnąć w wyroku rozwodowym.

Sąd przy ustaleniu kontaktów kieruje się dobrem małoletniego dziecka, przez wzgląd na dobro dziecka może także te kontakty ograniczyć, a gdy dobro dziecka jest poważnie zagrożone może zakazać jakichkolwiek kontaktów z dzieckiem.

www.kancelariestachnialek.pl